Het was de kapitein eenmaal overkomen dat hij op sleeptouw moest worden genomen, toen hij bij windstilte, stuurloos rond lag te dobberen. In gewone doen had hij tegen de stoker kunnen zeggen: “Jonas! Start de motoren”, ware het niet dat zij in de haast om voor het tij de haven uit te gaan over het hoofd hebben gezien om brandstof te laden. Uiteraard kwam dat door een uitbundige jaarwisseling met een nogal agressief en hectisch consumptiegedrag.
Een nalatigheid, die de kap zijn hele leven zal bijblijven. Normaal gesproken verwacht je niet dat je in deze periode van het jaar te maken krijgt met windstilte, maar ja, op zee kun je alles verwachten.
Langzaam dreven zij uit de koers. Men had geen aandacht voor de prachtige zonsondergang. Graag had de kap op dat moment een beetje energie van die “Koperen Joop” willen hebben. De hele nacht liep de kapitein op de brug te ijsberen, hoofd naar beneden en handen op de rug, op de manier zoals Keurslager Groot van de Savorin Lohmanstraat in Zaandam zou doen, als hij de hele dag weer eens geen klanten in zijn zaak had gehad.
Brommend op zichzelf:” Allemaal half werk, potjandosie”. En als ik de verwensingen, vloeken en andere uitspraken, die men tijdens de Kerstnacht-dienst niet bezigt, weg laat, dan blijft er van zijn monoloog weinig over.
Nog nooit had de nacht zolang geduurd voor de kapitein en Jonas.
De volgende morgen toen de zon opkwam uit de nevelige horizon en de zee nog steeds kalm was, de oosterkim zich opende als een lotusbloem, schreeuwde Jonas, die om zijn schaamte en schuldgevoel, angst en paniek te verbergen, in het kraaiennest was geklommen:” Over stuurboord Kapitein! Twee streken voorlijker dan dwars! Stuurboord!”
Verrast staarde de kapitein – nog dromerig van zijn gedachten, “hoe nu verder” – naar stuurboord. Daar stoomde een stoere logger, een witte snor voor de boeg een Hollandse vlag aan de mast, zo groot als een koopmanshuis, blazend op zijn stoomfluit met een witte pluim, alsof een nieuwe paus was opgestaan, gevolgd door een schor triomfantelijk geloei. De logger kwam te hulp.
Jonas verwachtte dat de kapitein iets zou zeggen, maar kreeg geen woord. Zijn kaken bleven op elkaar geklemd en Jonas wist dat dit niet veel goeds betekende.
“Schip ahoy, hulp nodig?”, schreeuwden ze vanaf de trotse logger.
Dit zou het summum van overgave zijn en met overslaande, maar toch een beetje twijfel in zijn stem, schreeuwde de kapitein:
“Alles Oke, behouden vaart!!”
De schorre fluit met de prachtige witte pluim verdween in de verte…
Badend in het zweet werd de kapitein wakker. Hij had zelden zo vreemd gedroomd!!
Zo zie je maar wat met half werk kan gebeuren. Een goede voorbereiding met alles wat je doet is in de meeste gevallen het halve werk. Zeker zijn van de dingen die je doet, die je je voorneemt.
Soms vereist het enige creativiteit om van half werk, een heel werk te maken. Sommige mensen noemen dat kunst. Als een kunstenaar een schilderij of een ander uiting wil voltooien, vergt dat een gedegen voorbereiding. Zonder verf en kwast komt hij niet verder dan alleen zijn gedachten de vrije loop te laten.
Je kunt dat ook kunst noemen. Wat is kunst nu eigenlijk? “In het algemeen kunnen we stellen dat kunst een creatieve uiting is, het vermogen iets te maken wat zijn waarde niet verkrijgt door leerbare vaardigheid, maar door de bijzondere begaafdheid en intuitie van de schepper ervan.”
Waar haal ik het vandaan! Ik zal hier verder niet op ingaan want dan begeef ik mij op glad “elfsteden-ijs”. Zo heb je diverse soorten van kunst, zoals; kunst onder de noemer van creatieve expressie met een aanzienlijke commerciële waarde; uiteraard de “stuurmanskunst” van uw kapitein en last but not least “de levenkunst”. En hier wil ik dan ook mee eindigen…beste mensen. Niet alleen een goed begin is het halve werk, maar zeker een goed einde kan slechts voltooid worden met een goed begin. Om kort te gaan is dat ook van toepassing op de levenkunst van de Hoornse kunstenaar Christiaan, die gekozen heeft voor een combinatie van een goed einde van 1996 en een goed begin van 1997 op het Eiland Texel met de Hankey Bannister in de hand. Proost ouwe reus!!!
Aan jouw de vraag: “Is je glas nu half vol, of is je glas half leeg? Ik verneem graag het antwoord.”
Rest mij nog de groeten te doen van Keurslager Groot van de Savorin Lohmanstraat te Zaandam aan Keurslager Band in Hoorn en Keurslager Smal in Blokker.
Schip Ahoy !!