Het is alweer enige jaren geleden, dat de kapitein de wijde wereld in ging. De zon tegemoet en in den vreemde is gebleven.
Na een barre tocht met huizenhoge golven in de Middellandse Zee, waarbij de kapitein van de Ms Zaandam vier dagen en nachten de brug niet af was geweest, kwam hij tenslotte in rustiger vaarwater. Met de zon aan de hemel, brandend op de kale knar van de kapitein, die hierdoor een behoorlijke zonnesteek had opgelopen en derhalve het roer tijdelijk aan Schele Johan had overgedragen, dobberde de Ms Zaandam voor de kust van Spanje. Een handje vol visserscheepjes hadden zich verzameld om het schip te enteren. De zonnesteek van de kapitein had tot gevolg, dat die ouwe reus door tijdelijk geestelijke gestoordheid dwars door de netten van ploeterende vissers was gerost. Op volle kracht, om de woedende vissers voor te blijven, koos Schele Johan koers naar de haven van Barcelona. Om meer vaart te maken had hij bevel gegeven om alle ballast overboord te gooien. Met bloedend hart en met een 1-2-3 in Godsnaam gooide Manke Krelis de lading Hankey Bannister whisky in de golven.
Wat er toen gebeurde is met geen pen te beschrijven. Als hongerige meeuwen wierpen de achtervolgende vissers zich op de gouden buit. De achtervolging werd stopgezet en ijverig visten zij met de nog hele netten de gouden dorstlessers aan boord. Omdat de buit ruimschoots de lading van de gederfde visvangst dekte zwaaiden de inmiddels zwalkende vissers vriendelijk naar Schele Johan op de brug. Trots stuurde Johan die zojuist 50 jaar geworden was, de Ms Zaandam de haven van Barcelona in. Het lawaai van de havengeluiden werd overstemd door het gejuich van de mensenmassa in het voetbalstadion van de lokale voetbalclub. Een Hollands jongetje uit Betondorp had zojuist FC Barcelona kampioen van Spanje gemaakt. Johan Cruijf was de naam. De redder in nood. En zo voelde Schele Johan zich ook. Altijd als de nood aan de man was moest hij opdraven en in negen van de tien gevallen bracht hij de oplossing, en vroeg zich af hoe lang hij nog moest wachten om als een echte kapitein te worden aangesteld. Zo is het ook het geval van Johan Cruijf: hoe lang moet het Nederlands elftal nog wachten op de echte kapitein, die zijn sporen ruimschoots heeft verdiend en tot één der beste voetballers op de wereld behoort met een inzicht en kennis die zijn weerga niet kent. Een man die in zijn gloriejaren, toen de “Koster” de noodklok nog luidde, blij zou zijn geweest als de varkenpest had uitgebroken in zijn slecht geïnvesteerde varkenfokkerij.
Moeten we dan nog 50 jaar wachten…..? Duizenden jaren geleden, en dat kunnen we lezen in de Openbaringen van Johannes, is voorspeld wat er nu aan de hand is. Wordt het niet eens tijd voor de “openbaringen van Johan”.
Heeft Johan nog wat “Staatsengeld”. Het wordt de hoogste tijd.
Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om niet alleen Johan Cruijf te feliciteren, maar ook kunstenaar Christiaan met zijn 50ste verjaardag en voor de KNVB de boodschap: beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.
Ship ahoy!!