Iedereen aan boord had zich voorbereid voor een korte maar langdradige reis; kleine Jonas, die inmiddels een paar jaar ouder was geworden en met permissie van school een poosje legaal mocht spijbelen, had zijn leerboeken meegenomen, om zijn achterstand op school tot een minimum te beperken. Manke Guus, de stoker, had een album met wonderlijke verhalen uit de diepe jungle van donker Afrika bij zijn bullen gestopt en schele Nelis had een week voor zijn vertrek een huwelijksadvertentie geplaatst: “Gefortuneerde zeerot, jonge en knappe verschijning, protestant-gereformeerd en van strikte levensopvatting zoekt passende partner met opgewekt humeur en niet ouder dan 24 jaar, geld niet belangrijk. Brieven, met uitvoerige beschrijving en liefst foto’s in verschillende standen, worden op erewoord geretourneerd”.
Achttien reacties heeft die ouwe reus gekregen, dikke brieven, brieven die naar parfum roken en er is zelf een pakketje bij dat op de dag van vertrek per koerier werd bezorgd. Slimme jongen, die schele Nelis, die hoeft zich niet te vervelen op de trip.
Als de Ms Zaandam zee kiest, na een hartverscheurend afscheid van de schoonmoeder van de kapitein, die met de loods teruggaat en eigenlijk ook wel eens, zoals een nieuwsgierige schoonmoeder betaamd, wilde zien wat de levenspartner van haar dochter uitspookte, is niemand in zijn hum. Zij vervelen zich nu al. Het doel van de reis was Marseille, waar een baggermolentje moest worden opgehaald, die weer naar Amsterdam gesleept moest worden. De zee is rustig en het weer is wonderschoon. In de haven van Marseille verkopen ze prachtige foto’s die elke zeeman interesseren en tot verrukking kan brengen en de franse jenever, waar je ontiegelijk veel van kunt hebben voordat je dronken wordt. Jenever die zo zacht is en van hoge viscositeit dat het zodanig in het lichaam wordt opgenomen als ware het kruipolie. Dus wat was er nu te mopperen. Eigenlijk heel saai en niets aan zo’n op eigen kracht varende doodskist. Langzaam kroop de tijd en het licht bleef ongekend lang branden in de kapiteinshut, die nog steeds naar de sterk ruikende goedkope parfum van zijn schoonmoeder geurde, waar de zwaar verveelde en met stuurse blik starende kapitein zich tegoed deed aan de op “kruipolie” gelijkende jenever.
Terwijl kleine Jonas, die bij zijn opa in de hut mocht slapen, met een leerboek in een andere wereld was geraakt, uit zijn keeltje een zacht snorrend geluid voortbracht, zat ook de kapitein met zijn ogen te knipperen. Even dacht hij terug aan zijn twee weken op de wal. Dat hij met heel veel plezier voor de buurjongen zijn vastgelopen brommertje, met kruipolie weer gangbaar had gemaakt, niet wetend dat deze gabber met onheilspellende snelheden het verkeer onveilig maakte. Nog even mijmerend en zich afvragend of jenever hetzelfde effect zou hebben gehad op het brommertje als kruipolie, dommelde de inmiddels zwaar benevelde kapitein naar dromenland.
In ieder geval weten wij inmiddels… beste lezers…dat jenever zeker de gemoederen kan losmaken en waarnemingen kunnen beinvloeden. In geen geval zal er een jenevercrisis uitbreken, zoals dat met de olie wel kan voorkomen.
Tijdens de oliecrisis hebben we beleefd hoe veel mensen (ja hele landen) hun woorden aanpasten aan de economische situatie. Japan, het tweede vaderland van Horinees Kees Mels, dat geen enkele andere boodschap had in het Middenoosten dan het kopen van Hebreeuwse boeken in Israël en het kopen van olie in de Arabische landen, veroordeelde plotseling scherp de houding van Israël jegens de Palestijnen. Overduidelijk bleek hoezeer Karl Marx gelijk had, dat de economische omstandigheden beperkend zou werken ten aanzien van de geestelijke manifestaties. De heersende klassen bepalen, d.w.z. beperken, de heersende standen. Onze schone taal heeft deze sociale afhankelijkheid van de vloeibare brandstof reeds in de middeleeuwen fraai uitgedrukt:” Om der wille van den smeer, likt de kat de kandelaer”. Zo ziet u maar, dat de “kruip-jenever-olie” waarnemingen en het denken kunnen beinvloeden, want we dwalen helemaal af. Zelf zie ik nog steeds graag, wanneer iemand reuze naar zijn zin “in de olie” is geraakt, hem lachend, maar kruipend het café verlaat.
Maar beste lezers…dit laatste is geen pleidooi voor het onbeperkt nuttigen van de alcoholische versnaperingen. Drink met mate en als het kan met je maten. Hou je koppie er bij, want zoals Maleachi ooit heeft gezegd:
Gerechtigheid is belangrijker dan stromen van olie
Ship ahoy!!