"Sinterklaas, heeft u voor de kapitein ook nog een kadootje?"

Op de laatste reis, die ik gemaakt heb, had ik na lang zeuren en mauwen mijn kleinzoon meegenomen voor een korte trip. Waar wij helemaal niet aan gedacht hadden was het feit dat in deze periode Sint Nicolaas ons land zou bezoeken.

Terwijl wij in guur weer, op de woelige baren, in storm, kou en regen probeerden de Ms Zaandam in bedwang te houden, zagen wij in de verte de stoomboot uit Spanje langs varen. Nou, ik kan je wel vertellen dat je Sinterklaas helemaal niet op het dek zag. Die zat lekker in de kapiteinshut met een Hankey Bannister whisky en ook zijn paardje huppelde niet op het dek. Dat zat gigantisch vastgesnoerd in het onderdek met een baal hooi voor zijn snufferd, waarvan "ie van de schrik nog geen hap gegeten had. Alleen zijn knecht stond te lachen met een stuk worst in zijn hand van keurslager Groot van de Savorin Lohmanstraat.

Voor mijn kleinzoon was het een geweldig moment, dat de Stoomboot van de Sint langs kwam. "Zou het schip vol gestouwd zijn met kadootjes, Opa?" Ik legde mijn hand op zijn hoofdje en zei:" Jonas ", zo heet mijn kleinzoon, " waarom vraag je dat de Sint zelf niet? We zoeken even verbinding met de Stoomboot. Dan kun je het hem zelf vragen."

Voor zichzelf was Jonas er niet al te gerust op of hij een kado van de grijze oude baas zou krijgen. Hij had wel goed op school geleerd en was hij misschien wel de vlugste van de klas, maar daartegenover stonden zoveel ongerechtigheden, dat hij zich werkelijk ongerust maakte over het lot dat Sinterklaas hem toegedacht had. Zou hij echt met hetzelfde schip naar Spanje terug moeten? Maar Jonas dacht slim. Hij ging nu toch al naar Spanje met zijn Opa, de grote stoere Kapitein. Hij voelde zich beschermd en zei dapper: "Bel die ouwe maar even!" Maar de kapitein keek ineens heel, heel bedenkelijk.

"Sjonge, sjonge Jonas, jij durft, om zo te spreken. Jij een sinterklaaskado? Dit zijn niet de uitspraken waar Sinterklaas van houdt, rakker. En ik weet niet, of...." De kapitein kon niet eens een punt achter zijn zin zetten of Jonas zei erg zenuwachtig: "Maar opa, ik, ik zal wel vergeving vragen aan Sinterklaas en ik zal u ook goed helpen met op de uitkijk staan en ook het dek zwabberen gaan. Dat zal Sinterklaas toch wel erg mooi vinden en mij een kadootje geven?"

De Kapitein keek hem aan en glimlachte. Intussen had de kapitein via Theo de Carpentier IJs-specialiteiten, die voor deze gelegenheid zijn zaktelefoon bij zich had, contact gezocht met de stoomboot van Sinterklaas. Aan de zwaar storende lijn, veroorzaakt door een overvliegend toestel van de South African Airways, kreeg hij Sinterklaas. Jonas was top gespannen, hij had een heel verhaal in zijn gedachte, want hij wilde eerlijk zijn en alles opbiechten aan de bisschop van Spanje, in de hoop een mooi kado te verwerven. En met ingespannen aandacht, slechts een beetje gestoord door de dieselmotor, die juist was gerepareerd door Bo & Zoon van Auto Elektra, probeerde hij de oude baas te beïnvloeden: "Dag lieve Sint Nicolaas, hoe gaat het met u. Ik hoef natuurlijk niet te zeggen wie ik ben, want u weet altijd alles al. Is u gezond en niet ziek en het paard ook en zwarte Piet? Lieve Sint, ik schrijf al heel mooi en leren doe ik ook erg goed, maar de meester zegt dat het nog beter kan als ik niet zo ondeugend was. Wees u niet boos lieve Sinterklaas, want ik zal braaf oppassen en opa zegt dat ik een rakker ben en dat is heus niet zo want ik doe niets per expres. Ik maak wel eens een grapje, maar dat mag toch wel. Ik heb zo een lieve opa, Sinterklaas, dat is toch zo een goede man. Ik houd veel van de kapitein. Zou u assublieft wat haar op zijn hoofd willen laten groeien. Het is zo koud als het vriest, Sinterklaas.....

Ik zal heel goed luisteren, lieve Sinterklaas, als u met schimmel op ons dak rijdt en ik ben helemaal niet bang als ik een mooi kadootje van u krijg...."Trots op zijn verhaal wachtte Jonas op antwoord van de andere kant. De kapitein stond met genoegen naar hem te kijken.

Toen hij niets hoorde, begon Jonas nog even snel Sinterklaas Kapoentje te zingen...

Plotseling klonk er een stem van de andere kant: "Dag beste Jonas. Ik heb je verhaal gehoord. Ik ken je wel ook al had je mij niet gebeld. Je bent een ondeugd, maar dat je zoveel van de kapitein houdt, dat vind ik lief van je. Ik zal je opa een nieuwe kapiteinspet geven voor de kou, want haar kan ik niet laten groeien. Of ik iets voor jou meebreng, daar moet ik eens goed over denken. Graag zou ik zou iets willen vragen. Zou jij de mensen in Nederland willen vragen om nu eens op te houden met dat Sinterklaas Kapoentje?

Want ik ben geen kapoen. Een kapoen is een gecastreerde haan, die rustiger en daardoor beter voor de mesterij is.Dat maakt mij zeer verdrietig. Dag Jonas. Je zal wel zien wat je krijgt maak jij de deur, van de Kapiteinshut maar open!"

Ship ahoy!!