Er hing een gespannen sfeertje in de kombuis. De mannen zaten een beetje morsig aan tafel tegenover het fornuis, wachtend op wat de kok vandaag weer voor hen in petto had. De voorraden waren tijdens de niets ontzeggende reis naar Rio de Janeiro tot een minimum geslonken en het scheelde maar weinig of de kok was door de hongerige en uitgemergelde manschappen met het grote uitbeenmes, nog net voor het vertrek geleend van keurslager Groot van de Savorin Lohmanstraat, vastgepind aan de kombuiswand. Drie maanden hadden ze gevochten tegen de barre weersinvloeden, huizenhoge en woeste golven en grondzeeën hadden het vaarplan van de Ms Zaandam duchtig in de war geschopt. Anderhalve maand was de planning, maar door het onklaar raken van het kompas en het uitvallen van de marifoon waren ze voor de buitenwacht onvindbaar geworden en zoekacties waren reeds in touw gezet. Eén keer is het schip zo heen en weer geslingerd toen het in aanvaring was gekomen met een familie walvissen, dat men reeds een zeemansgraf voor ogen had. De 140 ton wegende plankton etende zoogdieren waren ook een beetje de weg kwijt, maar bleven uit nieuwsgierigheid met de Ms Zaandam meezwemmen. Dagen had de bemanning in angst gezeten.

Mede door de sterke stroming kwamen ze pas weken later in rustiger vaarwater. Om reden dat de voedselvoorraden zo sterk geslonken waren, had de kapitein de manschappen geboden de broeksriem wat steviger vast te halen. Morrend, maar toch met begrip voor de situatie bond men de overlevingstrijd aan.

Tegen scheurbuik aan zaten de mannen in spanning te wachten op de creativiteit van de immer rustige kok, waar je aan zijn buik niet kon zien dat hij meedeelde in de algehele malaise.

Intussen vermaakten de mannen zich met de nog overgebleven humor en anekdotes over de kapitein. In de kombuis kon je ongestraft roddelen en kletsen zonder dat dit later tegen je gebruikt kon worden. De kok als stilzwijgende, non-verbale scheidrechter, als, wanneer het te erg wordt, hij een pollepel laat vallen, AU!!, of doet alsof hij zijn handen brand. Zo wist de roerganger te vertellen dat hij vannacht de kapitein op de brug had gezien, zijn spiernaakte lichaam slechts bedekt door zijn oliejas met de armen niet in de mouwen. Gekscherend werd al gesproken; "Here is your Captain streaking". Zelfs de altijd stoere kapitein was bevangen door de honger.

En zo kwam het dat de kok iets met de restanten had gebrouwen wat in geen receptenboek in de wereld vermeld staat en zal komen te staan. Dan vraag je je af wat is de zin van het varen. Het hangt er vanaf wanneer die vraag bij je opkomt. Is het aan de waterkant zittend in een gehuurd

vissersbootje. Kijkend naar de dobber of er een vis komt die zo dom is om te bijten, of is het dat moment wanneer je thuis zit op een regenachtige dag, en juffrouw Nooittevree met haar paraplu voorbij ziet komen of je zeurende schoonmoeder met een smoes je "ex-verloofde" komt bezoeken.

Dan is geen twijfel meer mogelijk. Gauw naar zee!! Dan maar liever de broeksriem aanhalen.

Tenslotte: van Plato het volgende:

De mens is een burger van twee werelden

Ship ahoy!!!